Οι αξιωματούχοι  των κυβερνήσεων  οφείλουν να τηρούν  κανόνες και αρχές

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Οι ασκούντες τη διακυβέρνηση μιας χώρας αξιωματούχοι και κυρίως πολιτικοί που κατέχουν και υπηρετούν σημαντικά και ευαίσθητα υπουργεία, οφείλουν να προσέχουν πάρα πολύ για το τι λένε στις δημόσιες δηλώσεις τους και κυρίως όταν αυτές αφορούν το παρόν και το μέλλον ενός λαού και όχι τις διαπροσωπικές τους σχέσεις, δεν έχουν κανένα δικαίωμα να θέτουν εν κινδύνω την ειρήνη και την ασφάλεια ενός λαού και το μέλλον μιας χώρας.

Την ώρα που το πανελλήνιο συμμετέχει με τον δικό του τρόπο στην περιπέτεια των δύο στρατιωτικών μας και οι υπεύθυνοι υπόσχονται ταχείαν την αποφυλάκιση από μια χώρα η οποία συνεχώς μας απειλεί, μας προκαλεί, όχι μόνο με λόγια, όπως εμείς, αλλά με πράξεις όπως οι παραβιάσεις του εναέριου χώρου με συνεχείς αεροπορικές πολεμικές πτήσεις, που τόλμησαν ή και προσπάθησαν να βυθίσουν ένα πολεμικό μας πλοίο, που κάνουν βόλτες στο Αιγαίο σαν να είναι σπίτι τους, εμείς οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί.

Όταν απευθύνεσαι στον γειτονικό εχθρό σου με φράσεις και λέξεις όπως το Μολών Λαβέ ή θα σας τσακίσουμε ή είσαι τρελός που βέβαια αποτελεί ύβριν για τον πρόεδρο μιας χώρας και καθαρή πρόκληση για εμπόλεμη σύρραξη διερωτώμαι ποιoς σου έδωσε αυτό το δικαίωμα και βεάβια όχι όλα ούτε το πολιτειακό και πολιτικό σύστημα της χώρας ούτε αυτές καθ’ εαυτές οι Ένοπλες Δυνάμεις τις οποίες υποτίθεται ότι εκπροσωπείς για να προκαλείς τον εχθρό και να τον καλείς σε πόλεμο, ερώτησες τον λαό;

Ειλικρινά λυπούμαι αν υπεύθυνοι πολιτικοί άνδρες που κυβερνούν την χώρα και έχουν στα χέρια τους τις τύχες ενός λαού μπορούν να ελπίζουν σε πόλεμο, τις καταστροφικές συνέπειες του οποίου η χώρα μας και ο λαός της πλήρωσαν πολύ ακριβά και αυτοί να κάνουν ότι τις αγνοούν και μάλιστα σε μια περίοδο μεγάλη οικονομικής κρίσης που ο κόσμος καθημερινά δοκιμάζεται (αύξηση ψυχολογικών ασθενειών και αυτοκτονιών) αλλά και που το λαϊκό αίσθημα αισθάνεται την έλλειψη ουσιαστικών φίλων συμμάχων.

Οι κυβερνώντες πολιτικοί οφείλουν να προσέχουν στο τι λένε και τι πράττουν για να μην συνδέει ο λαός την θητεία τους με αποτυχημένες επικίνδυνες πράξεις και τακτικές όπως η αποφυλάκιση κλεπτών απατεώνων, εγκληματιών, ληστών που ταλαιπωρούν βάναυσα την ασφάλεια των πολιτών και μόλις προβούν σε νέο έγκλημα τρέχουν, ψάχνουν να τους ξαναπιάσουν αν βέβαια μπορούν ή η έλλειψης μέτρων αυστηρής φύλαξης κα προστασίας της ζωής των πολιτών και την σύλληψη και την παραδειγματική τιμωρία των και όχι την ανοχή και βέβαια έργα σύμφωνα με τους νόμους και όχι λόγια.

Ποτέ δεν ενθυμούμαι να έχω ακούσει τόσα πολλά και ανεύθυνα λόγια από υπευθύνους και αρμοδίους, όταν εμάς τους απλούς πολίτες στα σχολεία και στην οικογένεια μας δίδασκαν ότι η σιωπή είναι χρυσός, το ουκ εν πολλώ το ευ και βέβαια το μη προτρέχω η γλώσσα της διανοίας, όταν μάλιστα μερικοί διαθέτουν φυσική ασθενή μνήμη-διάνοια και μπορούν τα λόγια τους να αποβούν μοιραία.