Μ. Κόνσολας: «Όταν επισημαίναμε τα προβλήματα που δημιουργούσε στα νησιά ο νόμος για τους δασικούς χάρτες, κάποιοι είχαν κλειστά τα αυτιά τους»

Ο Τομεάρχης Τουρισμού και Βουλευτής Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάνος Κόνσολας , έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η κυβέρνηση ανακάλυψε αργά τα προβλήματα που δημιουργεί ο νόμος που η ίδια ψήφισε για τους δασικούς χάρτες στα νησιά μας.

Ο Αν. Υπουργός Περιβάλλοντος προανήγγειλε νέα νομοθετική ρύθμιση, κάτι που συνιστά παραδοχή του προβλήματος. Έστω και αργά, οφείλει να συνεργαστεί με την αυτοδιοίκηση για να υπάρξει μια επαρκής και ρεαλιστική λύση.

Η διαφορά μας είναι ότι όταν το 2017 είχαμε επισημάνει όλα αυτά τα προβλήματα, η κυβέρνηση αδιαφορούσε.

Στην ομιλία μου στη Βουλή στις 11 Απριλίου του 2017, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τους δασικούς χάρτες, είχα αναφερθεί σε αυτά τα προβλήματα , αναλυτικά και τεκμηριωμένα.

Ζήτησα να ανασταλεί η διαδικασία ανάρτησης των δασικών χαρτών στα νησιά της Δωδεκανήσου.

Αναφέρθηκα στην Πάτμο, ως παράδειγμα, όπου το 80% του νησιού θεωρείται δάσος.

Δεν ελήφθησαν υπόψη οι ζώνες οικιστικού ελέγχου με το ΦΕΚ 621/2001, γιατί αυτές τις ισχύουσες ζώνες οικιστικού ελέγχου, από τη στιγμή που έρχεται μια άλλη δημόσια υπηρεσία, η δασική υπηρεσία, και τους αγνοεί , δημιουργώντας ένα τεράστιο χωροταξικό πρόβλημα. Στην ουσία, ακυρώνει αυτό που ήδη υπάρχει, εγκλωβίζοντας και θέτοντας εν αμφιβόλω ιδιωτικές περιουσίες. Όταν μάλιστα και με τις συγκεκριμένες ΖΟΕ είχε απαγορευτεί η δόμηση στη χώρα της Πάτμου, ενώ δεν προχώρησε και η επέκταση οικισμών. Τώρα τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα...

Αγνοήθηκε το γεγονός ότι η Πάτμος, η Σύμη, όπως και όλα τα νησιά της Δωδεκανήσου,

ήταν οι τελευταίες περιοχές που ενσωματώθηκαν στον εθνικό κορμό, αφού τελούσαν υπό Ιταλική κατοχή, με ό, τι αυτό σημαίνει για τα προβλήματα που υπάρχουν με συμβόλαια και τίτλους ιδιοκτησίας.

Ο νόμος 4389 του 2016 που έφερε η κυβέρνηση για τους δασικούς χάρτες , ουσιαστικά αμφισβητεί την ιδιοκτησία έχοντας, όμως, εισπράξει φόρους και έσοδα τα προηγούμενα χρόνια, από αυτούς τους ανθρώπους.

Όταν τα λέγαμε, κάποιοι είχαν κλειστά τα αυτιά τους».