Κι άλλη απόδειξη ότι η Ελλάδα  δεν έχει βγει από το μνημόνιο

Γράφει ο Κοσμάς Σφυρίου

Προχθές, το EuroGroup δεν ενέκρινε την επιστροφή του 1 δις €, που δικαιούται η χώρα μας (εξ άλλου η Ελλάδα αυτά τα έχει πληρωμένα), γιατί ζητά την εκπλήρωση κάποιων «προαπαιτουμένων».

Προ εβδομάδων, ήταν στην Αθήνα η «τρόικα», για έλεγχο τήρησης μνημονιακών όρων.
Αυτά και μόνο αποδεικνύουν, πως η χώρα μας βρίσκεται ακόμη κάτω από μνημονιακή επιτήρηση.

Κι ας επιμένει ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί του και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, ότι, τάχα, βγήκαμε από το μνημόνιο τους, στις 20 Αυγούστου 2018. Αυτό προπαγανδίζεται επί επτά (7) μήνες, από την κυβέρνηση και τον κ. Τσίπρα προσωπικά, ο οποίος καλλιεργεί συστηματικά και καθημερινά την ψευθαίσθηση στους έλληνες και τις ελληνίδες, πως, τάχα, έβγαλε την Ελλάδα από τα μνημόνια. Η αλήθεια είναι άλλη :

•    Στις 20 Αυγούστου 2018, έληξε η δανειακή σύμβαση, που ήταν 3ετής (2015 - 2018) Από τότε η χώρα μας δε μπορεί (αν χρειαστεί) να πάρει δανεικά από τον ευρωπαϊκό E.S.M, από τον οποίο εδανίζετο με επιτόκιο περί το 1%.

•    Και είναι αλήθεια, πως πριν μια βδομάδα, η κυβέρνηση άντλησε 2 δις € από τις «αγορές», με 10ετή κρατικά ομόλογα. Αλλά με επιτόκιο περί το 4%, που είναι τριπλάσιο - τετραπλάσιο από εκείνα των 10ετών της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας της Κύπρου (για ν’ αναφερθούμε μόνο σε χώρες, που είχαν υπαχθείσα σε μνμόνια).

•    Αυτό το αποτέλεσμα είναι ένα δοκιμαστικό βήμα - που καλώς έγινε - όμως δεν δικαιολογεί τους κυβέρνητικούς πανηγυρισμούς, γιατί δεν αποτελεί ΟΡΙΣΤΙΚΗ «έξοδο στις αγορές».

•    Αυτό θα συμβεί, όταν η χώρα μας θα πραγματοποιεί ρυθμούς ανάπτυξης (δηλ. αύξηση του Α.Ε.Π) περί το 4%.

Ενώ προ ημερών ανακοινώθηκε επίσημα ο απολογιστικός ρυθμός «ανάπτυξης» του ‘18 και ήταν μόλις 1,9% (στασιμότητα...). Κατώτερος των προβλέψεων, τόσο της EuroStat, όσο και της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδας.

Με στασιμότητα, χωρίς ζωογόνο ανάπτυξη, με δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις (και μάλιστα με προοδευτική πολιτική - όχι της Ν.Δ - και με κοινωνική δικαιοσύνη, η χώρα μας δεν επανέρχεται στην «κανονικότητα» και οι κίνδυνοι είναι διαρκώς παρόντες...