Τα κακώς κείμενα στο πανηγύρι της Κρεμαστής

Γράφει ο Μιχάλης Τεχνίτης Δικηγόρος

 Η πολυετής πρακτική των τοπικών αρχών να μισθώνουν σε μικροπωλητές κοινόχρηστους χώρους όπως πλατείες, πεζοδρόμια, δρόμους, στην περιοχή της Κρεμαστής την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου, έχει απασχολήσει κατά καιρούς όχι μόνο τα τοπικά ΜΜΕ και τα πολιτευόμενα πρόσωπα, αλλά κυρίως τους ίδιους τους κατοίκους της περιοχής και   τους ευσεβείς πιστούς που κάθε χρόνο συρρέουν για το ιερό προσκύνημα της εικόνας της Παναγίας της Καθολικής.

Γιατί οι μεν κάτοικοι αναγκάζονται να ανέχονται και να προσαρμόζονται στις διευθετήσεις των τοπικών αρχών, οι δε πιστοί  να μην έχουν άλλη επιλογή παρά να περάσουν κατά την είσοδό τους στο χώρο της λατρείας, μέσα από τις αναθυμιάσεις του ψητού κρέατος, του τηγανιτού λαδιού και άλλα παρόμοια –στην περίοδο μάλιστα της νηστείας τους- αλλά και από τα κρεμάμενα εσώρουχα και λοιπές πραμάτειες που φιλοξενούνται από τις αυτοσχέδιες κατασκευές των μικροπωλητών.

Εύλογα, ωστόσο, θα ειπωθεί από κάποιους ότι η κατάσταση ετούτη, αποτελεί παράδοση κλασσικής ελληνικής πανηγύρεως, η οποία αποτελεί,  μάλιστα, χαρακτηριστικό στοιχείο κάθε  εορτής. Η διαφορετικότητα  όμως με άλλα παρόμοια πανηγύρια είναι τεράστια, διότι πρώτον είναι η Μεγαλύτερη Θεομητορική Εορτή του χρόνου και δεύτερον έχει τη μεγαλύτερη χρονική διάρκεια από όλες τις άλλες (άρχεται τη 1η Αυγούστου και τελειώνει στις 23 Αυγούστου).

Όλοι γνωρίζουν  ότι το τιμώμενο Πρόσωπο στους απανταχού της επικράτειας Ιερούς Ναούς και τις περιοχές όπου ευρίσκονται, είναι η Ιδία η Παναγία, προς Αυτήν λοιπόν πρωτίστως πρέπει να πέμπεται σεβασμός και τιμή.

Η Συντριπτική πλειοψηφία, φρονώ, των επισκεπτών στην Κρεμαστή τούτες τις μέρες δεν έρχονται για τα πανηγύρια, αλλά να αποτίσουν φόρο Σεβασμού, Αγάπης και Παρακλήσεως στην Παναγία.

Συνεπώς η  αλόγιστη εκμετάλλευση του πανηγυριού που κατά την άποψη των περισσότερων, χρόνο με το χρόνο οδεύει προς το χειρότερο και ολοένα χάνει τον θρησκευτικό του χαρακτήρα, φέρει αντίθετα αποτελέσματα. Και τούτο αποτυπώνεται στην άσχημη εικόνα που αντικρίζει ο επισκέπτης με τη θέα της κατάληψης των πεζοδρομίων, των δρόμων, των πλατειών έμπροσθεν της Εκκλησίας, των πρόχειρων παραπηγμάτων, στις έριδες και τους διαπληκτισμούς των

μικροπωλητών που στο όνομα του οικονομικού τους κέρδους κάθε χρονιά γίνονται εντονότεροι με απρόβλεπτα ίσως και δυσάρεστα στο μέλλον  αποτελέσματα.  Φαίνεται ότι η πρακτική, που ακολουθήθηκε  τα τελευταία έτη, από τις τοπικές αρχές όχι μόνο την παράδοση δεν διατηρεί, αλλά θα έλεγα πως την καταπατά και την υπερβαίνει με τρόπο κατάφωρο και πολλές φορές χυδαίο. Και τούτο, γιατί η πρακτική ξεπερνά το μέτρο του εύλογου και του θεμιτού, καθιστώντας το παραδοσιακό, εν τέλει απαράδεκτο.

Η χωρίς σχεδιασμό  χωροθέτηση των θέσεων των μικροπωλητών, ο υπέρμετρος αριθμός αυτών, η προχειρότητα των κατασκευών-παραπηγμάτων, η εν γένει συμπεριφορά ορισμένων εξ αυτών,    έχει δυστυχώς μετατρέψει κεντρικά σημεία της Κρεμαστής και κυρίως τον περιβάλλοντα της Εκκλησίας Ιερό χώρο σε κακέκτυπο μαχαλά αρχέγονων κοινωνιών  και έχει δημιουργήσει συνέπειες που λειτουργούν ανάστροφα στους σκοπούς της ίδιας της πανηγύρεως.

Ειδικότερα, από ηθικής και θρησκευτικής πλευράς, ο πιστός ούτε σε θέση είναι ούτε και σε διάθεση να μπορεί να υπομένει τις οσμές  των ψητών και των λοιπών  εδεσμάτων την περίοδο της νηστείας του όταν περνά την είσοδο της Εκκλησίας,  που υπερκαλύπτουν εκείνες της ευωδίας  του θείου λιβανιού,  ούτε έχει την υποχρέωση να ακούει τις φωνασκίες των μικροπωλητών αντί τους Ιερούς Παρακλητικούς ψαλμούς προς τιμή της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Έτσι, εύλογα κανείς αντιλαμβάνεται, ότι η όλη   κατάσταση  αποτελεί  προσβολή  για τη Μεγάλη Θρησκευτική μας Εορτή  και θίγει ατομικά δικαιώματα κατοίκων και επισκεπτών, αφού στη δεύτερη περίπτωση ούτε τα κοινόχρηστα μπορεί να χρησιμοποιήσουν (όπως το πεζοδρόμιο, οδοί-διελεύσεις πεζών) όπως απαιτεί ο Αστικός Κώδικας ούτε το δικαίωμα τους στην προσωπικότητα προστατεύεται κατ’ επιταγή του άρθρου 5 του Συντάγματος μας.

Η δε, πρακτική της Τοπικής Εξουσίας να παρέχει αλόγιστα θέσεις μικροπωλητών  χωρίς καν να φροντίζει για την αισθητική κατασκευή και  χωροθέτησή τους, οδηγεί σε μία εικόνα μάλλον ντροπιαστική και ατιμωτική για τον ίδιο τον τόπο, που παρά τις δικαιολογημένες διαμαρτυρίες του εφημέριου του Ιερού Ναού αρχιμανδρίτη Μελίτωνος, εξακολουθεί μέχρι σήμερα να παραμένει ίδια.     

 Εύχομαι ειλικρινά οι τοπικές αρχές σεβόμενες πάνω από όλα την Θρησκευτικότητα των ημερών που είναι αφιερωμένες στην Παναγία την Καθολική και κατ’ επέκταση στους χιλιάδες επισκέπτες που συρρέουν για την Χάρη της στη Τοπική μας Κοινότητα, την επόμενη χρονιά  να  επιδείξουν την ευαισθησία που αρμόζει,  ώστε να δούμε και να ζήσουμε  μια άλλη εικόνα  στον περιβάλλοντα Ιερό χώρο της Εκκλησίας και κατ’ επέκταση στην Κρεμαστή, αυτόν που πραγματικά της αξίζει.