Οι δισταγμοί του κ. Φίλη, παρά τον από ετών ισχύοντα  απόλυτο  χωρισμό Εκκλησίας  και Κράτους

Οι γνωρίζοντες καλώς τον υπουργό Παιδείας, έρευνας και θρησκευμάτων, διαβεβαιώνουν ότι, ανεξάρτητα από την πολιτική και ιδεολογική του τοποθέτηση, ο κ. Φίλης είναι στην προσωπική του ζωή είναι ένας πολύ καλός και ήπιων τόνων άνθρωπος, ο οποίος, όμως, πιστεύει ταυτόχρονα και δεν θέλει να απαρνηθεί τόσο τους παλαιοημερολογίτες του αυθεντικού κομμουνιστικού κόμματος, όσο  και τους «μοντέρνους» αριστερούς ευρωπαϊστές νεοημερολογίτες.

Από πολλών ετών, έχει θεσπιστεί και ισχύει στην Ελλάδα ο χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους και επικρατεί απόλυτη ανεξιθρησκεία, διότι η χριστιανική είναι η μόνη στον κόσμο  θρησκεία, η οποία  ούτε καταπιέζει και ούτε πειθαναγκάζει κανένα, ακολουθώντας το από τον ιδρυτή της διατυπωμένο δόγμα «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν.».

Ως αρμόδιος υπουργός, ο κ. Φίλης έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα και δυνατότητα να εφαρμόσει στην Εκπαίδευση το ενδεδειγμένο κατά την κρίση των αρμόδιων επιτροπών πρόγραμμα.
Εντύπωση, όμως, προκαλεί η εμμονή του να συναντήσει  τον Αρχιεπίσκοπο , προκειμένου να επιτύχει τη συναίνεση και τη συγκατάθεση της Εκκλησίας σχετικά με το μάθημα των θρησκευτικών.

Ερωτάται τι ζητά και τι θέλει ο κ. Φίλης από τον ορθόδοξο Αρχιεπίσκοπο και γιατί δεν αισθάνεται την ανάγκη να έλθει σε επαφή και με άλλους εκπροσώπους αναγνωρισμένων επίσημα στην Ελλάδα θρησκειών, αφού η πρόθεση του υπουργείου είναι η αντικατάσταση του μαθήματος των θρησκευτικών από το μάθημα της θρησκειολογίας.

Είναι ευεξήγητο, διότι υπάρχει μία σύγχυση μεταξύ  επιθυμίας και πραγματικότητας, δεδομένου ότι στην Ελλάδα το 98% του πληθυσμού είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, ανεξάρτητα από το εάν εκκλησιάζονται ή καθημερινά προσεύχονται.

Στην Ευρώπη οι χριστιανοί ορθόδοξοι Έλληνες χαίρουν ιδιαίτερου σεβασμού και εκτίμησης, διότι, στη συνείδηση των λαών, η χριστιανική θρησκεία είναι συνυφασμένη με την εντιμότητα.

Η Ελληνική Εκκλησία δεν αποτελεί αρχή με την πολιτική και  διοικητική  έννοια του όρου, έχει όμως το διαρκές και μοναδικό προνόμιο του Θεσμού που κατέκτησε με την πειθώ και το έργο της, αποδεικνύοντας, εμπράκτως, ότι οι άνθρωποι έρχονται και παρέρχονται αλλά οι θεσμοί παραμένουν αιωνίως.

Μολονότι δεν διακρίνομαι από θρησκοληψία, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η χριστιανική θρησκεία πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία, διότι, κατά κοινή παραδοχή, είναι η ευγενεστέρα των θρησκειών, σε αντίθεση με άλλες γνωστές  θρησκείες, οι οποίες οι μεν προτρέπουν στον φόνο και την εξόντωση των «απίστων» ανθρώπων και οι δε στην απόλυτη απάθεια και νιρβάνα, με τους «πιστούς» να περιτριγυρίζονται από  σμήνη μυγών, χωρίς καμία απολύτως αντίδραση.

Γράφει o πολιτευτής Δωδεκανήσου Ηλίας Κ. Κυπραίος