Η δική μας Ροδιακή Έπαυλη  πρέπει να παραχωρηθεί για  δωρεάν χρήση αορίστου χρόνου

Του
Γεωργίου Β.
Παπαγεωργίου

Πρέπει από την αρχή να αναγνωρίσουμε τις συντονισμένες προσπάθειες του δημάρχου μας και βουλευτού τοπικού της κυβέρνησης για την υπόσχεση της “παραχώρησης” της δικής  μας Ροδιακής Έπαυλης σε μας, μια διαδικασία που κανονικά δεν θα έπρεπε να γίνει με πιέσεις ή παρακλήσεις αλλά δικαιωματικά ίσως όμως για να δικαιολογηθεί η αναγκαία δυστυχώς παρέμβαση της κεντρικής εξουσίας έτσι που να αισθανόμαστε και υποχρεωμένοι γιατί μας παραχώρησαν ή μάλλον θα μας παραχωρήσουν τη δική μας Ροδιακή Επαυλη, ιδιοκτησίας μας.

Ολα τα ακίνητα, κτίσματα, τα οποία οι “κατακτητές” κατασκεύασαν κατά τη διάρκεια της κατοχής του Ροδιακού λαού τα περισσότερα σε ιδιωτικές εκτάσεις Ροδιτών τα οποία δήμευσαν και για την ανέγερση των οποίων εργάσθηκαν Ρόδιοι τεχνίτες, εργολάβοι και εργάτες με ελάχιστη αμοιβή, που στην οποία μιλάμε για καταναγκαστικά έργα, πρέπει να ανήκουν δικαιωματικά και με το νόμο στο Ροδιακό λαό, τον οποίο βέβαια, αντιπροσωπεύει και εκφράζει ο μεγάλος δήμος μας, για  όλο το νησί της Ρόδου.

Το ότι το δημόσιο φρόντισε για δικούς του λόγους να δημιουργήσει κτηματικές εταιρείες του δημοσίου στις οποίες και περιήλθαν με νόμο όλα τα δημοτικά κυρίως ακίνητα, είναι ότι χειρότερο, γιατί στην ουσία, αφήρεσαν για μένα παράνομα και αυθαίρετα την ιδιοκτησία των ακινήτων από τον πραγματικό ιδιοκτήτη τους, που τα χρησιμοποιεί και τα συντηρεί για εκατοντάδες χρόνια, είναι δικά του, γιατί αν στη Δημόσια περιουσία ίσχυε η χρησικτησία όπως στην ιδιωτική τότε είναι και ήσαν αυτοδικαίως περιουσία του Δήμου μας.

Επειδή όμως ως πολίτες δημότες αυτού του τόπου οφείλουμε σεβασμό και συμμόρφωση στους νόμους της δημοκρατίας, η απόφαση του δημάρχου να αποδεχθεί εν αρχή την παραχώηρση και να ευχαριστήσει τον τοπικό μας βουλευτή και αρμόδιο υπουργό είναι σωστή και την στηρίζουμε, ασχέτως αν στην ουσία κρύβει μια μεγάλη αδικία, γιατί στην ουσία σου πήραν το σπίτι σου και στη συνέχεια σου το παραχωρούν, σου κάνουν χάρη.

Δωρεάν παραχώρηση για χρήση αορίστου χρόνου, θα πρέπει να είναι τουλάχιστον ο όρος της παραχώρησης που σημαίνει στην ουσία για πάντα και που δικαιολογεί τις όποιες προσπάθειες και ευχαριστίες, όπως νομίζω ότι παρεχωρήθησαν οι εγκαταστάσεις της Καλλιθέας, στον τότε δήμο Καλλιθέας αφού η επισκευή, η συντήρηση, η χρήση, απαιτεί τη διάθεση εκ μέρους του δήμου των αναγκαίων χρηματικών ποσών που μόνο έτσι μπορούν να αιτιολογηθούν και να διατεθούν νομίμως χωρίς εμπόδια.

Σε κάποιο σημείο της επιστολής του δημάρχου προς τον αρμόδιο υπουργό, δηλώνει ότι “σε περίπτωση θετικής ανταπόκρισης σας ο δήμος Ρόδου με απόφαση της αρμόδιας οικονομικής επιτροπής, θα προχωρήσει σε απόφαση παραίτησης του από περαιτέρω σχετικές δικαστικές-παραίτηση από δίκη κ.λπ.-ενέργειες, που χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή, διότι έτσι δημιουργείται καλό ή κακό προηγούμενο, θέμα που γνωρίζουν καλώς οι έμπειρες νομικές υπηρεσίες του δήμου μας.

Οι θέσεις αυτές δεν είναι μεμψίμοιρες, ούτε θέλουν σε καμία περίπτωση να υποβαθμίσουν το γεγονός και τις επαινετές  προσπάθειες των εμπλεκομένων, αλλά απλά λόγω εμπειριών, να επισημάνουν τη δυνατότητα της ορθής κατά νόμο παραχώρησης χωρίς όμως ο δήμος μας να απεμπολεί τα κληρονομικά, ιδιοκτησιακά του δικαιώματα, που χρόνια τώρα υπερασπίζεται με νόμιμο, λογικό και δίκαιο τρόπο.