Τουλάι Αϊτενίζ: «Θα ρωτούσα  το Θεό γιατί  πονάνε  τα παιδάκια…»!

ΕΡ. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;   
ΑΠ.
Η υγεία των δικών μου ανθρώπων και των γύρω μου.

ΕΡ. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
ΑΠ.
Καταρχήν λέω «δόξα τω Θεώ» που ξυπνήσαμε και πάλι υγιείς και μετά βάζω μπροστά την καθημερινότητά μου.

ΕΡ. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
ΑΠ.
Προχθές που ήρθαν οι φίλοι των παιδιών μου και παίζαμε ταμπού. Δεν υπάρχει αυτό το παιχνίδι.

ΕΡ. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
ΑΠ.
Δεν ανοίγομαι εύκολα σε ανθρώπους που δεν γνωρίζω καλά.

ΕΡ. Το βασικό  ελάττωμά σας;
ΑΠ.
Σε μερικά πράγματα δεν είμαι τόσο τυπική και φωνάζει ο άντρας μου. Μπορεί να ξεχάσω κάτι ή να το αμελήσω. Μου λέει «βάλε ένα πρόγραμμα…».

ΕΡ. Σε ποια  λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
ΑΠ.
Στα λάθη που γίνονται χωρίς πρόθεση και ζητάς συγγνώμη γι’ αυτά.

ΕΡ. Η τελευταία φορά που κλάψατε;
ΑΠ.
Κλαίω συχνά, και βλέποντας μια ταινία και όταν ακούω μια ιστορία που έγραψε η ίδια η ζωή. Αλλά κλαίω όταν είμαι μόνη μου, μπροστά στους άλλους συγκρατούμαι.

ΕΡ. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
ΑΠ.
Εγώ;  Είμαι μια καθημερινή γυναίκα.

ΕΡ. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;
ΑΠ.
Τα παιδιά που περνάνε καρκίνο. Δεν φταίνε σε τίποτα και περνάνε πολλά. Μωράκια και μικρά παιδάκια που δεν έχουν δει τίποτα, δεν έχουν ζήσει τίποτα και βιώνουν τόσο πόνο.

ΕΡ. Ποια αρετή προτιμάτε σ’ έναν άντρα;
ΑΠ.
Την ειλικρίνειά του.

ΕΡ. … Και σε μια γυναίκα;
ΑΠ.
Το ίδιο.

ΕΡ. Το αγαπημένο σας χρώμα;
ΑΠ.
Το κόκκινο, τα έντονα χρώματα.

ΕΡ. Τι νοσταλγείτε περισσότερο;
ΑΠ.
Τις εποχές που ήταν τα παιδιά μας μικρά και ήταν απόλυτα ελεγχόμενη η κατάσταση. Τώρα μπαίνουν, βγαίνουν, μας λένε «ήρθα», «φεύγω»…

ΕΡ. Ποιο είναι το πιο εξωφρενικό πράγμα που έχετε κάνει;
ΑΠ.
Εγώ εξωφρενικό; Κάποια στιγμή όμως θα κάνω μπάντζι τζάμπινγκ.

ΕΡ. Τι είναι για σας δυστυχία;
ΑΠ.
Ο πόνος των παιδιών.

ΕΡ. Ποια θεωρείτε την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;
ΑΠ.
Την ομορφιά.

ΕΡ. Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σας έχουν δώσει;
ΑΠ.
Όλοι με τον τρόπο τους δίνουν συμβουλές. Στο τέλος κάνω αυτό που νομίζω εγώ σωστό.

ΕΡ. Ποιο ταλέντο θα θέλατε να είχατε;
ΑΠ.
Της χορεύτριας, μ’ αρέσει πολύ ο χορός.

ΕΡ. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
ΑΠ.
Το ότι η περιπέτεια υγείας του παιδιού μας αντί να μας απομακρύνει μας ένωσε περισσότερο.

ΕΡ. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
ΑΠ.
Που δεν προχώρησα στα γράμματα. Έπρεπε να επιμείνω τότε!

ΕΡ. Ποιο είναι το πιο πολύτιμο περιουσιακό σας στοιχείο;
ΑΠ.
Η υγεία μου.

ΕΡ. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;
ΑΠ. 
Τα ψέματα.

ΕΡ.  Όταν δεν δουλεύετε ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
ΑΠ.
Να μαζευόμαστε στο σπίτι να παίζουμε επιτραπέζια παιχνίδια.

ΕΡ. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
ΑΠ.
Η αρρώστια! Πάλι το ίδιο θα πω.

ΕΡ. Ποιό είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;
ΑΠ.
Νομίζω το ταξίδι που σκέφτομαι να κάνω στο Μαρόκο.

ΕΡ. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
ΑΠ.
Για να μη στενοχωρήσω.

ΕΡ. Ποιο είναι το μότο σας;
ΑΠ.
«Πρώτα ο Θεός»!

ΕΡ. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
ΑΠ.
Όρθια, μια κι έξω.

ΕΡ. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
ΑΠ.
Γιατί πονάνε τα παιδάκια.

ΕΡ. Σε ποια  πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
ΑΠ.
  Ήρεμη, πάντα είμαι ήρεμη.


* Η Τουλάι Αϊτενίζ, είναι η εκπρόσωπος του συλλόγου «Φλόγα» Δωδεκανήσου και του Συλλόγου Γονέων, Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια.