Ο «Κλεισθένης» δημιουργεί προϋποθέσεις αστάθειας

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

 

Ο νέος τρόπος, με το αναλογικότερο σύστημα εκλογών στους ΟΤΑ, είναι βέβαιο ότι δημιουργεί προϋποθέσεις αστάθειας μεταξύ των παρατάξεων, ενώ κινδυνεύει η σταθερότητα της εκάστοτε πλειοψηφίας που ασκεί τη διοίκηση στους ΟΤΑ, αφού ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ σε δημοτικό σύμβουλο που ανεξαρτητοποιείται ή διαγράφεται να ενταχθεί σε άλλη παράταξη, η οποία όμως θα υπογράφεται από τα 2/3 τουλάχιστον των μελών της παράταξης στην οποία θέλει να προσχωρήσει.

Έχοντας πείρα 15 ετών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως πρόεδρος, αντιπρόεδρος και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου, φρονώ, πιστεύω ότι αυτή η δυνατότητα μετακίνησης τόσο εύκολα από παράταξη σε παράταξη, είναι βέβαιο ότι θα διαταράξει τη συνοχή της πλειοψηφίας των Δημοτικών Συμβουλίων που διοικούν τους Δήμους, με αποτέλεσμα την αστάθεια, αβεβαιότητα, πιθανή συναλλαγή, που θα είναι τελικά εις βάρος του έργου και της Διοίκησης των Δήμων αλλά και των δημοτών, αφού έτσι εύκολα διακυβεύεται η συνοχή των παρατάξεων των Δημοτικών Συμβουλίων.

Επίσης ο “Κλεισθένης 1” ΘΕΣΜΟΘΕΤΕΙ τη δυνατότητα ΣΥΝΕΝΩΣΗΣ στις υπάρχουσες παρατάξεις και της δημιουργίας ΝΕΑΣ παράταξης, θεσμός που προσωπικά αμφισβητώ ως προς την ορθή σκοπιμότητά του, αφού στην ουσία γίνεται ερήμην των εκλογέων της κάθε παράταξης, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο την ορθή ή μη εκλογή, αλλά και την ΑΠΙΣΤΙΑ, ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ, έναντι της παράταξης από την οποίαν εκλέχτηκε και γιατί εύκολα οι μειοψηφίες μπορούν να μετατραπούν σε πλειοψηφίες ή και το αντίθετο, με όποιες συνέπειες.

Επιτυχημένη Δημοτική Αρχή θεωρείται εκείνη που υλοποιεί το δημοσιευμένο πρόγραμμά της και για το οποίο εκλέχτηκε, αυτή που έχει απόλυτη συνοχή και συνεργασία μεταξύ των μελών της, αυτή που εμπιστεύεται τους συναδέλφους της - συνεργάτες, αυτή που δεν έχει εσωτερικές έριδες και διαφωνίες, αυτή που έχει επιλέξει σωστά και ορθά αξιολογήσει την ποιότητα και το χαρακτήρα των μελών της, αυή που λειτουργεί δημοκρατικά σεβόμενη τη διαφορετική άποψη ή διαφωνία, αυτή που επιδιώκει τις συγκλίσεις.

Η εύκολη Απιστία ή Αποστασία και μάλιστα θεσμοθετημένη αμαυρώνει τη συνέπεια της πολιτικής στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, που τελικά θα είναι εις βάρος της, αλλά και εις βάρος των δημοτών.