Παύλος Γερουλάνος στη «Ροδιακή»: «Εξουσία στον πολίτη, η απάντηση στα αδιέξοδα της Κεντροαριστεράς»

Τις σκέψεις του για θέματα της πολιτικής επικαιρότητας και όχι μόνο μοιράζεται με τους αναγνώστες της «Ροδιακής» ο Παύλος Γερουλάνος, επ’ ευκαιρία της παρουσίας του στη Ρόδο ως ομιλητής στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Παρασκευά για τον «Τληπόλεμο».

Ο Κεφαλλονίτης πολιτικός και πρώην υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, ανέλυσε τις τρέχουσες εξελίξεις στην Κεντροαριστερά, χωρίς να παραλείψει τις ισχυρές… δόσεις αυτοκριτικής ως μέλος του χώρου, αφήνοντας παράλληλα αιχμές για την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής και την εικόνα παραίτησης που παρουσιάζει το Σοσιαλιστικό Κέντρο.

Επίσης,  αναφέρεται στην ποδηγέτηση και «λεηλασία» που υπέστη η Κεντροαριστερά από τη Νέα Δημοκρατία, ελλείψει εναλλακτικών προτάσεων με επίκεντρο τον άνθρωπο.

Ο κ. Γερουλάνος αναφέρεται ακόμη στα ελληνοτουρκικά υπογραμμίζοντας ότι «η Τουρκία φοβάται τη στρατιωτική ισχύ της Ελλάδας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας», ενώ ως επικεφαλής πλέον παράταξης της μειοψηφίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθηναίων τονίζει ότι «δεν τρέφω πολλές ελπίδες αποσυγκέντρωσης αρμοδιοτήτων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, γιατί αυτό προϋποθέτει απώλεια εξουσίας».

Τέλος,  εξηγεί πώς μπορεί η πολιτική στη  χώρα μας να γίνει πιο δημιουργική, αλλά και τις ειδικές νησιωτικές πολιτικές που θα πρέπει να εφαρμοστούν για να κρατήσουν τους νέους στις τοπικές κοινωνίες.

Πώς σχολιάζετε τις εξελίξεις στον χώρο της Κεντροαριστεράς;

Η κεντροαριστερά στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη, έχει ανάγκη από ένα γερό σοκ για να θυμηθεί ότι τάχθηκε να υπηρετεί τον Άνθρωπο και τις ανάγκες του. Η Δεξιά προσπαθεί να πείσει ότι μόνο πολιτικό κριτήριο είναι η οικονομία και ότι εκεί δεν υπάρχουν επιλογές και διαφοροποιήσεις. Το έχει καταφέρει, διότι η Κεντροαριστερά, αντί να προβάλει μια σοβαρή αντιπρόταση με επίκεντρο τον Άνθρωπο, προσπαθεί να πείσει ότι θα διαχειριζόταν τις οικονομικές επιλογές της Δεξιάς καλύτερα.

Γιατί η Κεντροαριστερά δείχνει τέτοια σημεία παραίτησης; Γιατί δεν παρουσιάζει τη δική της Ελληνική, Σοσιαλιστική, Ανθρωποκεντρική πρόταση για το μέλλον της χώρας; Υπάρχουν δύο λόγοι: ο ένας είναι ότι βολεύτηκε με τα Μνημόνια και τώρα δεν ξέρει πώς να φύγει από αυτά. 

Ο άλλος, ότι αδυνατεί να παρουσιάσει μια πειστική αντιπρόταση για τη δίκαιη ανακατανομή του πλούτου και της μείωσης της εισοδηματικής ψαλίδας, βασική συνθήκη για μια δίκαιη κοινωνία.

Υπάρχει λύση; Προφανώς και υπάρχει. Οι μεγάλες ανισότητες που αντιμετωπίζουν σήμερα οι κοινωνίες μας προέρχονται από την καταπάτηση βασικών μας δικαιωμάτων από τη μεριά του πολιτικού συστήματος.  Δικαιώματά μας, όπως αυτό της Ασφάλειας, της Ισότητας, της Συμμετοχής, της Προόδου, της Δημιουργίας, δικαιώματα που θα έπρεπε να χαίρεται κάθε πολίτης για να νιώθει ελεύθερος, καταπατούνται από τη συγκέντρωση της εξουσίας και την αναλγησία του κεντρικού πολιτικού συστήματος. Όσο την εξουσία στην Ελλάδα ελέγχει το Υπουργικό Συμβούλιο ο πολίτης θα εξυπηρετεί το κράτος και όχι το κράτος τον πολίτη. Για αυτό πιστεύω στην αποσυγκέντρωση της εξουσίας.

Στη μεταφορά εξουσιών σε θεσμούς όπως οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, τα επιμελητήρια, τα πανεπιστήμια, συνδικαλιστικοί φορείς και συνεταιρισμοί που λογοδοτούν και ελέγχονται από τον πολίτη πολύ αποτελεσματικότερα από το απρόσωπο, κεντρικό κράτος. Μόνο η ανακατανομή εξουσίας θα οδηγήσει σε δίκαιη ανακατανομή του πλούτου.

Σας ανησυχεί η κατάσταση του διαμορφώνεται στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις;

Η τουρκική πολιτική απέναντί μας μπορεί να είναι συχνά προκλητική, αλλά δεν είναι ανόητη. Παίζει στα σίγουρα και αποφεύγει ρίσκα. Κάθε κίνηση γίνεται μόνο όταν έχει εξασφαλίσει σχεδόν βεβαιότητα θετικού συνολικού αποτελέσματος. Πιστεύω λοιπόν ότι η Τουρκία αντιλαμβάνεται πως οποιοδήποτε θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα θα έχει αβέβαιο αποτέλεσμα για τρεις λόγους: λόγω της ΕΕ, λόγω της πολυπλοκότητας της παρτίδας που παίζεται στην Ανατολική Μεσόγειο και λόγω της στρατιωτικής μας ισχύος την οποία φοβάται. 

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Υπάρχουν παράγοντες που μπορεί να δελεάζουν την τουρκική ηγεσία να υιοθετήσει παράλογες συμπεριφορές απέναντί μας. Η αλλοπρόσαλλη παρουσία Τραμπ στην ηγεσία των ΗΠΑ, η διαχρονική ευρωπαϊκή αμηχανία απέναντι στην Τουρκία, η στάση της Ρωσίας που φαίνεται να επιδεικνύει όλο και λιγότερες αντιστάσεις στην τουρκική προκλητικότητα είναι παράγοντες που με ανησυχούν. Για αυτό έχουμε, περισσότερο από ποτέ, την ανάγκη για ένα αρραγές εθνικό μέτωπο έτοιμο να αντιμετωπίσει κάθε ενδεχόμενο. Δυστυχώς δεν το έχουμε στον βαθμό που θα έπρεπε. 

Μιλάμε για «εθνικά» θέματα, αλλά σχεδόν κάθε κυβέρνηση – και η σημερινή, μέχρι τώρα – τα αντιμετωπίζει κομματικά, νομίζοντας πως μπορεί να τα αντιμετωπίσει μόνη της. Στην πορεία, βέβαια, όλοι τα βρίσκουν σκούρα και ζητάνε συναίνεση, αλλά το ζητάνε πολύ αργά και χωρίς αξιοπιστία. Έχει χάσει ήδη πολύτιμο χρόνο ο κ. Μητσοτάκης.

Πώς κρίνεται την πρωτοβουλία του Υπουργείου Εσωτερικών να συγκροτήσει επιτροπή με αντικείμενο τη μεταφορά αρμοδιοτήτων της Κεντρικής Διοίκησης προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση;

Θα στηρίξω οποιαδήποτε μεταφορά αρμοδιοτήτων προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση εφόσον συνοδεύεται από τρεις συν έναν όρους: διαφάνεια, διαβούλευση και λογοδοσία, συν χρήματα ή τη δυνατότητα χρηματοδότησης της μεταφερόμενης αρμοδιότητας. 

Σκοπός μας πρέπει να είναι πάντα η καλύτερη και δικαιότερη εξυπηρέτηση του πολίτη, η δυνατότητα όλων μας να νιώσουμε ότι η συμμετοχή μας έχει προστιθέμενη αξία για την ποιότητα της ζωής μας. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε μόνο όταν η εξουσία έρθει κοντά μας και λογοδοτεί σε μας. Άρα, περιμένω να δω προς τα πού θα το πάει η ηγεσία του Υπουργείου για να τοποθετηθώ και μέσα στα όργανα της Παράταξής μας.

Γιατί δεν τρέφω μεγάλες ελπίδες; Γιατί το πραγματικό επιτελικό κράτος, η πραγματική αποσυγκέντρωση, απαιτεί απώλεια εξουσίας. Ένα πραγματικά επιτελικό κράτος θέτει κριτήρια, κανόνες και πλαίσιο, νομοθετώντας σε πλήρη συνεργασία με τους φορείς που θα κληθούν να λειτουργήσουν σε αυτό το πλαίσιο και μετά ελέγχει τα αποτελέσματα ως προς τη νομιμότητά τους.

Δεν προσλαμβάνει, δεν ανοιγοκλείνει πελατειακά την κάνουλα των χρηματοδοτήσεων, δεν επιβάλλει γραφειοκρατικές διαδικασίες που καθιστούν όμηρους τους δήμους σήμερα. Ποια κεντρική πολιτική δύναμη σήμερα είναι έτοιμη να δείξει τέτοια εμπιστοσύνη στην Αυτοδιοίκηση και τέτοια μεταφορά εξουσίας κοντά στον πολίτη έτσι ώστε καθένας από εμάς να έχει λέγειν στην διαμόρφωση του μέλλοντός μας; Καμία.  Ειδικά η Νέα Δημοκρατία μοιάζει να είναι εθισμένη στη συγκέντρωση εξουσίας.

Μπορεί να γίνει πιο δημιουργική η πολιτική στη χώρα μας;

Δημιουργική θα γίνει η πολιτική όταν βάλει τον Άνθρωπο στο επίκεντρο της προσοχής της. Τι εννοώ με αυτό; Η δημιουργία κοινωνικού, πολιτισμικού και οικονομικού πλούτου είναι, από κάθε άποψη, ανθρώπινη δραστηριότητα. Ο Άνθρωπος παράγει και ο Άνθρωπος χαίρεται τον πλούτο που δημιουργεί.

Άρα, η απελευθέρωση του ανθρώπου να δημιουργήσει ό,τι θέλει και όπως θέλει, πάντα μέσα σε ένα πλαίσιο κανόνων, αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός μας. Για να μπορούμε, όμως, όλοι να δημιουργούμε αυτό που θέλουμε πρέπει να διασφαλίσουμε μια σειρά από δικαιώματα που σήμερα καταπατούνται από το ελληνικό κράτος. 

Το δικαίωμά μας να είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο κράτος και τους νόμους, το δικαίωμά μας να συμμετέχουμε και να συνδιαμορφώνουμε το μέλλον μας, το δικαίωμά μας να προοδεύουμε και να νιώθουμε ασφάλεια. Χωρίς αυτά, δεν νιώθουμε την άνεση να δημιουργήσουμε και όλοι μένουμε φτωχότεροι.  Η πολιτική, λοιπόν, θα γίνει πολύ πιο δημιουργική μόλις αφιερωθεί στο να προστατεύει αυτά τα δικαιώματά μας ώστε και εμείς να μπορούμε να δημιουργήσουμε τον κοινωνικό, πολιτισμικό και οικονομικό πλούτο που έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε.

Μήπως έφτασε ο καιρός να καθοριστούν ειδικές πολιτικές για τη νησιωτική Ελλάδα;

Την απουσία νησιωτικής πολιτικής στην Ελλάδα την έχω νιώσει στο πετσί μου.  Είμαι Κεφαλλονίτης και η επιχείρησή μου βρίσκεται στο νησί. Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα έζησα εκεί για δυο-τρία χρόνια. Προφανώς λοιπόν ξέρω την ανάγκη και θα στήριζα κάθε τέτοια πολιτική απόφαση.

Υπάρχει όμως ένα μεγαλύτερο πρόβλημα. Η συγκέντρωση της εξουσίας στην Αθήνα έχει καταστρέψει κάθε ιδιαιτερότητα της περιφέρειας, κάθε δυνατότητα των περιοχών της Ελλάδας να δημιουργούν και να χαίρονται τον δικό τους πλούτο. 

Άρα δεν είναι μόνο ώρα για ειδικές νησιωτικές πολιτικές στην Ελλάδα αλλά για ειδικές πολιτικές ανάπτυξης όλων των περιοχών της Ελλάδας με ιδιαιτερότητες, με έμφαση στις τοπικές πλουτοπαραγωγικές πηγές που σήμερα μένουν ανενεργές. 

Μια πολιτική που θα βοηθήσει τοπικές κοινωνίες και τις κοινότητες των ενδιαφερομένων μέσα σε αυτές να ενεργοποιήσουν όλον αυτόν τον υπέροχο πλούτο τους που σήμερα μένει αναξιοποίητος. Μια τέτοια πολιτική δεν θα παρήγαγε μόνο πλούτο στις τοπικές κοινωνίες αλλά θα κρατούσε εκεί και τους νέους που σήμερα φεύγουν.