20 χρόνια μνήμης του Γιώργου Τσοπανάκη

Μανώλης Κουτσούκος
Δικηγόρος

Φέτος συμπληρώνονται 20 χρόνια από τον θάνατο του αξέχαστου αδελφικού φίλου δικηγόρου Γιώργου Τσοπανάκη. Με τον Γιώργο πρωτοσυναντηθήκαμε τη δεκαετία του 1970 και έκτοτε «δεθήκαμε» γιατί ταιριάξαμε όχι μόνο ιδεοπολιτικά αλλά γιατί και αυτός αντιμετώπιζε τη ζωή με χιούμορ και αυτοσαρκασμό.

Το προσωπικό μας δέσιμο έγινε αμέσως «οικογενειακό» και έτσι οι συναντήσεις μας δεν περιορίσθηκαν στο κομματικό ή στο επαγγελματικό επίπεδο. Ο Γιώργος ήταν αυθόρμητος και έντιμος άνθρωπος γι’ αυτό και έχαιρε εκτίμησης από όλους και κυρίως τους πολιτικούς του αντιπάλους σε μία περίοδο που οι πολιτικές «συγκρούσεις» ήταν φαινόμενο καθημερινό. Η παρουσία του στις διακομματικές συναντήσεις έμεινε ιστορική για τις ορθές θέσεις του.

Τον θυμάμαι κάθε πρωί όταν έμπαινε στο Δικαστικό Μέγαρο κρατώντας (χειμώνα καιρό) παγωμένο Nescafe στο ένα χέρι και στο άλλο το τσιγάρο. Και όταν του έλεγα να «κόψει» το τσιγάρο εκείνος μου απαντούσε με εκείνο το αξέχαστο χαμόγελο που είχε ότι το τσιγάρο το κόβουν όσοι είναι άρρωστοι!!

Ο Γιώργος ευτύχησε να κάνει γάμο με την αξιολάτρευτη Ήβη οποία εγκατέλειψε την ιατρική επιστήμη για να είναι κοντά του και κοντά στα γλυκύτατα παιδιά τους. Ήταν ευτυχισμένος γι’ αυτό και ήταν επιτυχημένος σαν άνθρωπος. Όταν ήταν μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής της Ν.Δ. η πολιτική του σκέψη ήταν ορθή και διαυγής χωρίς ασάφειες, ενώ δεν φορούσε «γάντι» όταν οι βουλευτές και οι πολιτευτές του κόμματος ξέφευγαν από την ευθεία.

Αφού τους τα έψαλλε με ύφος οργισμένο ο επίλογος ήταν πάντα ένα χαριτωμένο ανέκδοτο με πρωταγωνιστή τον ΣΟΥΛΕΙΜΑΝΗ από τη Σάλακο. Η απουσία του Γιώργου δεν έλειψε μόνο στην οικογένειά του αλλά σε όλους εμάς που είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε και να τον έχουμε φίλο μας. Κυρίως όμως ο Γιώργος έλειψε στον τόπο του, τη Ρόδο  που υπεραγαπούσε στην οποία ήθελε συνεχώς να προσφέρει, φθάνοντας στο σημείο να αναστείλει τη δικηγορία του για να υπηρετήσει το Νοσοκομείο της Ρόδου σαν Πρόεδρος.

Όταν έμαθα ότι η αγαπημένη του «ΡΟΔΙΑΚΗ» θέλησε να κάνει αφιέρωμα  στη  μνήμη του ένοιωσα την ανάγκη να γράψω τις λίγες αυτές λέξεις σαν ελάχιστη τιμή στον αξέχαστο και αγαπημένο φίλο Γιώργο.

Ο Γιώργος Τσοπανάκης έφυγε πολύ νέος από τη ζωή αλλά άφησε το «στίγμα» του σαν άνθρωπος σαν οικογενειάρχης και σαν επιστήμονας. Η θύμηση όλων που ζήσαμε κοντά του είναι γεμάτη από την «παρουσία» του Γιώργου. Τα είκοσι χρόνια που λείπει για όλους εμάς είναι μόλις (20) ώρες γιατί πεθαίνει μόνο αυτός που ξεχνιέται. Και ο Γιώργος δεν ξεχάστηκε ποτέ. Αυτό που μου έλειψε πολύ από τον Γιώργο και οφείλω να το ομολογήσω είναι το τρανταχτό του γέλιο και ο πρωινός καφές μας.
 

 

Μελετήστε τα έργα και τις ημέρες του

Γιάννης Ζερβός
Δικηγόρος

Σημείο αναφοράς και πηγή έμπνευσης αποτελεί ακόμα και σήμερα το έργο του Γιώργου Τσοπανάκη, όπως υπογραμμίζει ο στενός συνεργάτης του στην ΕΠΣΔ και στον Διαγόρα, δικηγόρος και ποδοσφαιρικός παράγοντας

Με νοσταλγία θυμάται τον Γιώργο Τσοπανάκη ο γνωστός δικηγόρος και ποδοσφαιρικός παράγοντας Γιάννης Ζερβός. Οι ιδεολογικές διαφορές δεν εμπόδισαν τους δύο άνδρες να αναπτύξουν μία βαθιά, αγνή φιλία και να μετατρέψουν τη συνεργασία τους, μέσα από την κοινή θητεία τους τόσο στην ΕΠΣΔ, όσο και στον Διαγόρα, σε «μηχανή» ατελείωτης δημιουργίας, που έδωσε ώθηση στον αθλητισμό του τόπου και αποτελεί ακόμα και σήμερα σημείο αναφοράς: 

«Σας ευχαριστώ θερμά που μου δίνετε την ευκαιρία να στρέψω ευλαβικά τη μνήμη μου, με μοναδική νοσταλγία, στα έργα και τις ημέρες του αείμνηστου φίλου και συνεργάτη Γιώργου Τσοπανάκη. Με τον Γιώργο Τσοπανάκη μας χώριζαν ιδεολογικές καταβολές και ιδεοληψίες. Μας ένωναν όμως άρρηκτοι δεσμοί αγνής φιλίας και άδολης αγάπης. 

Η συνεργασία μας σαν προέδρου της ΕΠΣΔ και του Γιώργου σαν Γενικού Γραμματέα και μετέπειτα στον Διαγόρα, υπήρξε άψογη και απόλυτα αρμονική, γιατί εμπνεόταν από τις ακατάληπτες αρχές του αγνού αθλητισμού και υπηρετήσαμε αυτές τις αρχές με χαρακτηριστική ανιδιοτέλεια, μεθοδικότητα και αγωνιστικότητα μέχρις αυταπάρνησης. 

Όλα αυτά καθρεπτίστηκαν στο έργο μας, που το αντήχημα και ο αντίλαλός του, έφτασε σε όλη την ελληνική επικράτεια. 
Επιβάλλεται όμως και ειδικά στους αθλητικούς παράγοντες, να μελετήσουν τα έργα και τις ημέρες του Γιώργου Τσοπανάκη, γιατί θα μάθουν πολλά, πολλοί, από τη μνήμη του, που είναι δίκαια αιωνία».